Saturday, 9 May 2020

Mother's day!

December 8 നു  രാത്രി 8 മണിക്ക് 'normal' ഡെലിവറി മോഡിൽ എന്റെ വയറ്റിന്നു പുറത്തിറങ്ങി എനിക്ക് പുതിയ റോളിലേക്ക് പ്രൊമോഷൻ  തന്ന ഒരു 'വൈറ്റ് പാക്കേജ് '.. 

6 മണിക്കൂറത്തെ വേദന തീർന്ന ആശ്വാസത്തിൽ കണ്ണടച്ച് കിടന്ന എന്നെ വിളിച്ചെണീപ്പിച്ചു സിസ്റ്റർമാര് വെള്ളത്തുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞ ഒരു പാക്കേജ് കാണിച്ചിട്ട് "മോളാണ്" ന്നു പറഞ്ഞു.. 

ആ സമയത്തു ആ പാക്കേജ് നെ നോക്കുമ്പോ സന്തോഷം ആണോ കരച്ചിൽ ആണോ വന്നേന്നു ചോദിച്ചാ.. 

കരച്ചിൽ ന്നു പറയുമ്പോ ആനന്ദക്കണ്ണീര് ന്നു കരുതരുത്.. 

ആ കിടപ്പിൽ കിടന്നപ്പോ പെട്ടന്ന് മനസ്സിൽക്കൂടെ പോയ ചില വെളിപാടുകൾ:

"ഇന്ന് വരെ ഒരു ഇൻഫന്റ് ബേബി (ഒരു 3 വയസ്സെങ്കിലും ഇല്ലാത്ത പിള്ളേരെ ഡീൽ ചെയ്തിട്ടില്ല) വല്ലോർടേം കയ്യിലിരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടുള്ളതല്ലാതെ,  ഒന്നിനെ എടുത്തിട്ടോ 2 മിനുട്ട് എങ്കിലും കളിപ്പിക്കാനോ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഞാൻ ആണ് ഇന്ന് മുതൽ ഈ വൈറ്റ് പാക്കേജ് ന്റെ ഓണറും അഡ്മിനും എല്ലാം.. 

ഇതിനു വാ തുറന്നു സംസാരിക്കാൻ പറ്റുന്ന കാലം വരെ ഇതിന്റെ ആവശ്യങ്ങളൊക്കെ ഞാൻ തന്നെ ഗണിച്ചറിഞ്ഞു ചെയ്തു കൊടുക്കണമല്ലോ കർത്താവേ.. ഇത് കരയുമ്പോൾ വിശന്നിട്ടാണോ വയറു വേദനിച്ചിട്ടാണോ കരയുന്നെന്നൊക്കെ എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കും?"

ഒരു കൈസഹായത്തിനു അമ്മയും ഇല്ല.. പ്രസവശുശ്രൂഷക്കു വന്ന ലേഡി ഉണ്ട് 56 ദിവസത്തേക്ക്.. 

പിന്നങ്ങോട്ടുള്ള ദിവസങ്ങളൊക്കെ ബഹുരസമായിരുന്നു.. 

രാത്രിയും പകലും ഒരു പോലെ 2 മണിക്കൂർ ഗ്യാപ്പിൽ കരയുന്ന പാക്കേജ്.. രാവിലെ തന്നെ തുണി കഴുകാൻ ന്നും പറഞ്ഞു അലക്കു കല്ലിന്റെ ചോട്ടിൽ സ്റ്റൂൾ ഒക്കെ ഇട്ടിരുന്നു ഉച്ച വരെ തുണി കഴുകുന്ന 'ലേഡി '..  

ഇതിനിടക്ക്‌ കരയുന്ന കൊച്ചിനെ നോക്കി 'ആരേലും ഇതിനെ ഒന്നെടുത്തെന്റെ കയ്യിൽ തരാമോ ' ന്നു ആലോചിക്കുന്ന ഞാൻ.. 

ആവശ്യം ആണ് സൃഷ്ടിയുടെ മാതാവെന്നു മനസ്സിലാക്കി എങ്ങനൊക്കെയോ പാക്കേജ് നെ എടുക്കാൻ പഠിച്ച ഞാൻ.. 

പതുക്കെ പാക്കേജ് ന്റെ നനഞ്ഞ തുണി മാറ്റാനും, എടുത്തു ഗ്യാസ് തട്ടി കൊടുക്കാനും, രാത്രി എടുത്തോണ്ട് നടന്നു ഉറക്കാനും, കരയുന്നതെന്തിനാന്നു മനസ്സിലാക്കാനും ഒക്കെ പഠിച്ചു.. എളുപ്പമായിരുന്നില്ല,  പതിയെ പതിയെ..  

ഈ role ന്റെ ഒരു പ്രത്യേകത, substitute ഓ റീപ്ലേസ്‌മെന്റോ വർക്ക്‌ ആവില്ല.. ഞാൻ ഇന്ന് രാത്രി tired ആണ്, അതുകൊണ്ട് വേറെ ആരേലും നോക്കിക്കോ ന്നു പറയാൻ പറ്റൂല്ല.. ഒരു റെസ്റ്റിനും സ്കോപ്പ് ഇല്ല കുറെ കാലത്തേക്ക്.. രാത്രിയും പകലും ഉറക്കമില്ലാത്ത കുറച്ചു നാളുകൾ.. 

ഇതിനിടയിൽ എപ്പോഴൊക്കെയോ കരയാനും ചിരിക്കാനും മാത്രം അറിയുന്ന ആ പാക്കേജിനോട് ഞാൻ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.. സംസാരിക്കാൻ വേറെ ആരും ഇല്ലാത്തോണ്ട് അവൾ ഉണർന്നു കിടക്കുന്ന സമയം മുഴുവൻ ഞങ്ങൾ ഭയങ്കര ചിരിയും കളിയും വർത്താനവും  ആരുന്നു കണ്ണിൽ കണ്ണിൽ നോക്കി.. 
അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ thick friends ആയി.. 
വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ സംസാരിക്കാനും തുടങ്ങി..

 പിന്നങ്ങോട്ടു സംസാരിച്ചും ചിരിച്ചും വഴക്കിട്ടും കരഞ്ഞും (അവളോട് വഴക്കിട്ടു ആദ്യം അവള് കരയും പിന്നെ ഞാനും) 5 വർഷം.. 

ഇതേ സൈക്കിളിൽ കൂടെ കടന്നു പോയ - പോകുന്ന  ലോകത്തെ എല്ലാ അമ്മമാർക്കും അപ്പൊ 

"Happy Mother's Day"!!

And to all father's out there - "Thanks for the support you provided to us when we needed it the most". 
(ഇവിടെ ഒരു Disclaimer ഉണ്ട്. 'Support' കൊടുത്തിട്ടുള്ള "fathers" നോടാണെ "Thanks" .. 
അല്ലാത്തവരോട് "നിങ്ങളോടൊക്കെ ദൈവം ചോദിക്കും മനുഷ്യാ !!" 🤪)

No comments:

Post a Comment