Sharing - ഒരു അവലോകനം

ഓണത്തിന് ചേച്ചീടെ വീട്ടിലോട്ട് വന്നതാ.. അവിടേം ഉണ്ട് ഒരു 5 വയസ്സുകാരൻ.. 

5 വയസ്സുകാരനും 5 വയസ്സുകാരീം കൂടെ ഏതേലും toy വച്ചു 10 മിനിറ്റ് കളിച്ചാ പിന്നെ 10 മിനിറ്റ് toy ഒറ്റയ്ക്ക് കിട്ടാനുള്ള പിടിവലിയാണ്.. 

മാധ്യസ്ഥത വഹിച്ചു ക്ഷീണിച്ച ചേച്ചി  sharing ന്റെ ആവശ്യകതയെ പറ്റി ഒരു ക്ലാസ്സ്‌ ഒക്കെ എടുത്തു കൊടുത്തു രണ്ടിനും. മനസ്സില്ലമനസ്സോടെ രണ്ടും share ചെയ്യാൻ സമ്മതിച്ചു.. 

രാത്രി കിടക്കുമ്പോ 5 വയസ്സുകാരി എന്നോട്: " അമ്മേ,  ഈ scaring എന്ന് വച്ച എന്താ? "

"Scaring ന്നു വച്ചാ പേടിപ്പിക്കുന്നത്,  പേടി തോന്നേണ്ടത് ന്നൊക്കെയാ.. എന്തു പറ്റി? "

"ആഹ്.. അപ്പൊ ജൂണിയമ്മ പറഞ്ഞത്  ശെരിയാ.. "

"എന്താ ജൂണിയമ്മ പറഞ്ഞത്? "

"Sharing is (s)caring എന്ന്.. "

അത്തവും ഞാനും അപ്പുറത്തെ ആന്റിയും..

ഈ ജൂൺ മാസം തുടങ്ങിയപ്പോ അടഞ്ഞു കിടന്ന ഞങ്ങളുടെ ഓപ്പോസിറ്റ് ഫ്ലാറ്റിൽ ചെന്നൈ ന്നു അതിന്റെ ഓണർ ആന്റി വന്നു താമസത്തിന്.. 

2 weeks quarantine ഇലാരുന്നു ആന്റി.. അതുകൊണ്ട് അനക്കം ഒന്നുമില്ലാത്തോണ്ട് അവിടെ  ആൾതാമസം ഉള്ള കാര്യം പോലും അയലോക്കക്കാരിയായ ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല.. 

ആന്റിടെ quarantine കഴിഞ്ഞു ഒരു ജൂലൈ ആദ്യം മുതൽ -  എന്നോടല്ലാതെ പുറത്തൊരു മനുഷ്യരോടും മിണ്ടാറുപോലുമില്ലാത്ത എന്റെ കൊച്ചു ആന്റിയുമായി കട്ട കമ്പനി ആയി.. 

ആന്റി ഒരു സൂപ്പർ കുക്ക് കൂടെ ആണ്.. So അന്ന് മുതൽ ആന്റി ട്രൈ ഔട്ട്‌ ചെയ്യുന്ന culinary experiments ന്റെ പങ്ക് "മോൾക്ക്‌" (എനിക്കല്ല, എന്റെ കൊച്ചിന് ) കൂടെ കൊണ്ട് തരും..

എന്റെ കൊച്ചിനാണെങ്കിൽ food ന്നു കേട്ടാലേ അല്ലെർജി ആയോണ്ട് അവൾ ഒരു സ്പൂൺ കഷ്ടിച്ച് കഴിച്ചാലായി 🤷

ബാക്കി വരുന്ന food,  ഒരു foodie അല്ലാഞ്ഞിട്ടും, ആന്റി ഇത്രേം effort ഇട്ടു time സ്പെൻഡ്‌ ചെയ്തു നമുക്ക് വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിയതല്ലേ,  അതും അപാര ടേസ്റ്റും - എന്നൊക്കെ കരുതി ഞാൻ അങ്ങ് കഴിക്കും.. 

For example, ഇന്നലെ  ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിയ 3 നേരത്തെ ആഹാരത്തിനു പുറമെ, ആന്റി ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ട് വന്നത് :

Morning : ഒരു കിണ്ണം "Poha",  ഒരു 2 കുമ്പളപ്പം 

(ഞാൻ 2 ദോശയും സാമ്പാറും കഴിച്ചതാണ് എന്നോർക്കണം )

Noon : ഒരു കപ്പ്‌ സാലഡ് (കടുകൊക്കെ താളിച്ചതു.. കിടിലോൽക്കിടിലം !!), ഒരു കപ്പ്‌ അവിയൽ (മൺചട്ടിയിൽ ഉണ്ടാക്കിയത് ) - 

(ഞാൻ ചോറും പരിപ്പും, മീൻ വറത്തതും, പിണ്ടിത്തോരനും, വഴുതന ഫ്രയും കഴിച്ചതാണ് എന്നോർക്കണം )

4 മണി : ഒരു ബൗൾ കേസരി.. 

(ഞാൻ കുറെ ചക്ക ചിപ്സ് ചുമ്മാ കഴിക്കുവാരുന്നു.. )

ഡിന്നർ : ഒരു കപ്പ്‌ prawns മസാലയും, ഒരു മുട്ട പുഴുങ്ങിയതും 

(ചപ്പാത്തീടെ കൂടെ കഴിക്കാൻ ഉണ്ടാക്കിയ ദാൽ ഞാൻ എടുത്തു ഫ്രിഡ്ജിൽ വച്ചു 😬)

ഇതിന്നലെ മാത്രമല്ല, എല്ലാ ദിവസവും ഏറെക്കുറെ ഇതാണ് ഇപ്പൊ patttern.. 

ഇന്ന് രാവിലെ ആയപ്പോ എനിക്ക് തന്നെ തോന്നി - 

"എന്നാ കഴിപ്പാ എന്റെ ജൂണോ.. ആ പല്ലിനും വയറിനുമൊക്കെ ഇടക്കൊരു റസ്റ്റ്‌ കൊടുക്ക്‌.. ഇപ്പൊ ഓഫീസ് ഉണ്ടാരുന്നേൽ നിന്നെ പിടിച്ചു മാവേലി ആക്കിയേനെ.. കണ്ണാടീലോട്ടൊന്നു നോക്കിയേ.. "

ശെരിയെന്നാ.. ഒരു 5-6 പുഷ് അപും squats ഉം കാൽമുട്ട് മടക്കാതെ കൈ കാൽപ്പാദത്തിൽ തൊടീക്കുന്ന ആ exercise ഉം ഒക്കെ ചെയ്തു ഇന്ന് മുതൽ അങ്ങ് നന്നായേക്കാം ! 

ഓണസദ്യ ഒക്കെ കഴിക്കാനുള്ളതല്ലേ.. 

അതൊക്കെ  രാവിലെ ചെയ്തു തീർത്തിട്ട് ഒരു 2 പാലപ്പവും കടലക്കറിയും കഴിച്ചിട്ടു പത്രം കഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോ ഡോർബെൽ.. 

ആന്റിയാ.. ഇന്ന് അത്തമാണത്രെ.. അതിന്റെ സ്പെഷ്യൽ ആണു താഴെ കാണുന്ന പടത്തിൽ.. 

ഞാൻ എന്താ ചെയ്യാ ! നിങ്ങള് പറ ! 🤷🍵 അപ്പോഴേക്കും ഞാനത് തീർത്തിട്ട് വരാം !

(Note : ദിപ്പുറത്തെ പടം ആന്റിടെ ബാല്കണിയിൽ വിരിഞ്ഞ sunflower.. )

Division പഠിച്ച കഥ

മൂന്നിലോ നാലിലോ മറ്റോ വച്ചാരിക്കണം ഡിവിഷൻ പഠിക്കുന്നത്.. അത്യാവശ്യം നല്ല പഠിപ്പിസ്റ്റ് ആയ ഞാൻ (അഞ്ചാം  ക്ലാസ്സ്‌ വരെ,  അത് കഴിഞ്ഞപ്പോ ആ ത്രില്ല് അങ്ങ് പോയി 😬 ) വൈകുന്നേരം വീട്ടിൽ വന്നു ഹോം വർക്ക്‌ ഒക്കെ എഴുതി  പഠിക്കാനുള്ളതൊക്കെ പഠിച്ചിട്ടു ചിത്രഹാറും ചിത്രഗീതവും ഒക്കെ കണ്ടു ജീവിക്കുന്ന കാലം (വീട്ടിൽ കേബിൾ കണക്ഷൻ ഒക്കെ എടുക്കുന്നത് ഞാൻ 10th il എങ്ങാണ്ട് പഠിക്കുമ്പോഴാ!)

Maths ഹോംവർക് അന്ന് ഡിവിഷൻ ആരുന്നു.. അമ്മ ടീച്ചർ ആണെങ്കിലും അമ്മയോട് "പഠനസംബന്ധമായ" യാതൊരു വിധ "സംവാദങ്ങൾക്കും" ഞാൻ പോകാറില്ല.. വേറൊന്നും കൊണ്ടല്ല, വെറുതെ വേലിയിലിരിക്കുന്ന പാമ്പിനെ എടുത്തു കഴുത്തിൽ വച്ചു ഓം നമഃ ശിവായ" കളിച്ചു പാമ്പിന്റെ കൊത്തു വാങ്ങിക്കണ്ടല്ലോന്നു കരുതിയാ.. 🤷 പാമ്പിനാണേൽ ദേഷ്യം വന്നാ പിന്നെ കണ്ണ് കാണത്തുമില്ല! 

(ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ആകെ 2 തവണയേ എനിക്ക് അടി കിട്ടീട്ടുള്ളു.. അതും 10 വയസ്സിനു മൂത്ത ചേച്ചീടെ സ്പെഷ്യൽ recommendation ഇൽ ആണ് 2 തവണേം കിട്ടിയത്.. "നാണമില്ലേടി പോത്തു പോലെ വളർന്നിട്ടും ആ ഇച്ചിരേം ഒള്ള കൊച്ചിന്റെ കൂടെ തല്ലുണ്ടാക്കാൻ " ന്നും ചോദിച്ചു അമ്മ ചേച്ചിക്ക് അടി കൊടുത്തപ്പോ "ഞാൻ ഒറ്റക്കല്ല തല്ലുണ്ടാക്കിയത്, ഈ ഇരിക്കുന്ന ഇച്ചിരേം ഒള്ള കൊച്ചും ഉണ്ടാരുന്നു. എനിക്കടി കിട്ടിയപ്പോ അവൾക്കും കൊടുക്കണം " ന്നു ചേച്ചി പറയുകേം, നിഷ്കളങ്കയായ എനിക്ക് അമ്മ അടി തരുകയും ആയിരുന്നു.. )

ആ..  അപ്പൊ ഞാൻ ഡൈനിങ്ങ് റൂമിലിരുന്ന് ഹോംവർക് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു ചെയ്തു ചിത്രഹാർ കാണാൻ ആയി എണീറ്റോണ്ട് ഒരാവശ്യവും ഇല്ലാതെ ഒരു ഡയലോഗ് അടിച്ചു : "ഹോ.. ഈ ഡിവിഷൻ  ആണ് പാട്.. Numerator, denominator, quotient, reminder.. എന്തൊക്കെയാ.. Multiplication ആണേൽ ഒരു പാടും ഇല്ലാരുന്നു.. " 

അടുക്കളയിൽ നിന്നൊരശരീരി: "ജൂണോ ഇവിടെ vaa"

വല്ല ഉപ്പിന്റെയോ മുളകിന്റെയോ പാട്ട എടുത്തു കൊടുക്കനാരിക്കും..  ഞാൻ ചെന്നു.. 

"എന്താമ്മേ.."

വാഴക്കൂമ്പ് അറിഞ്ഞോണ്ട് നിൽക്കുന്ന അമ്മ : "What is division? "

ജാങ്കോ.. നീയറിഞ്ഞോ ഞാൻ പെട്ടു.. ആള് മാറി.. ഇത് അമ്മ അല്ല.. ഇപ്പൊ സംസാരിക്കുന്നതു അമ്മിണി ടീച്ചർ ആണ്.. ഞാൻ മോളല്ല.. വെറും ഒരു വിദ്യാർത്ഥി ആകുന്നു.. എന്റെ സിവനെ... 

"ഡിവിഷൻ  ന്റെ definition ഒന്നും ഞങ്ങൾക്ക് പഠിക്കാനില്ല.. ഇത് maths അല്ലേ, ഫിസിക്സ്‌ ഒന്നുമല്ലല്ലോ definition പഠിക്കാൻ.. അമ്മ questions തന്നാ ഞാൻ വേണേൽ divide ചെയ്തു കാണിച്ചിട്ട് answer parayam" 

എന്നൊക്കെ മറുപടി പറയണമെന്ന് ആഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിലും അമ്മേടെ കയ്യിലിരിക്കുന്ന പിച്ചാതീടെ പിടിക്ക് നല്ല നീളം ഉള്ളോണ്ടും, തൊട്ടടുത്തു ചപ്പാത്തി പരത്തുന്ന കോലിരിപ്പുള്ളോണ്ടും ഞാൻ മിണ്ടിയില്ല.. 

"Division.. Division..  Hmm.. Division is.. "

"ആഹ്.. Division is? "

(കിട്ടിപ്പോയി കിട്ടിപ്പോയി ) "Division is the opposite of multiplication!!!"

"ഹമ്.. Ok.. Then tell me what is multiplication? "

ഓഹ്.. കോപ്പ്.. ഇതിനൊക്കെ എന്താ definition പറയുന്നേ.. വേണേൽ multiplication table മുഴുവൻ കാണാതെ പറയാരുന്നു.. പക്ഷെ അതിനിവിടെ പ്രസക്തി ഇല്ല.. ചോദ്യം അതല്ലല്ലോ.. 

വായും പൊളിച്ചു മിഴിച്ചും നിൽക്കുന്ന എന്നോട് അമ്മിണി ടീച്ചർ: " 3 x 4 = 12 എന്ന് പറയുമ്പോ അതിന്റെ അർത്ഥം എന്താടീ? "

കർത്താവേ.. 3 x 4 = 12 ആണെന്ന് അറിയാം.. ഇതിനൊക്കെ ഇനി അർഥം ഒക്കെ ഉണ്ടെന്നു എനിക്കറിയാന്മേലെ.. 

ഞാൻ രണ്ടു തവണ ഉമിനീരിറക്കി ആലോചിക്കുന്ന പോലൊക്കെ കാണിച്ചു.. എവിടെ!!

"നീ സ്കൂളിൽ പോയെന്താ പഠിക്കുന്നത്? " - അന്നൊക്കെ ക്ലാസ്സ്‌ ടോപ്പറും എല്ലാ വർഷത്തെയും proficiency prize annual ഡേയ്ക്ക് സ്ഥിരമായി വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവരുന്ന എന്നോട്.. എന്തെങ്കിലും അഹങ്കാരം എനിക്കുണ്ടാരുന്നേൽ അതൊക്കെ ടാപ് തുറന്നു വിട്ട പോലെ കാലി ആയി.. 

"എടീ പൊട്ടീ, 3 എന്ന നമ്പർ 4 times add ചെയ്യുമ്പോ കിട്ടുന്ന നമ്പർ ആണ് 12.. അതായതു 3+3+3+3 = 12. അതിനെ ചുരുക്കി ആണ് നമ്മൾ 3 x 4 = 12 എന്ന് പറയുന്നത്.. "

"അതായത് 12 ഇൽ മൊത്തം നാല് 3 കൾ ഉണ്ട്. 4 ത്രീകൾ കൂടുന്നതാണ് 12.

So, multiplication is repeated addition of numbers..  ഇനി പറ division എന്താ? "

.

.

.

ആ ചോദ്യോത്തര സെഷൻ അങ്ങനെ നീണ്ടു നീണ്ടു പോവുകയും "Division is repeated subtraction of numbers" എന്ന് എന്നെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കിപ്പിക്കുന്നതു വരെ തുടരുകയും ചെയ്തു.. 

അപ്പോഴത്തേക്കും ചിത്രഹാർ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു ഉപഗ്രഹസംപ്രേഷണം വരെ കഴിഞ്ഞു കാണും ! 🤷

ഒരു എട്ടാം ക്ലാസുകാരിയുടെ ഉയർത്തെഴുന്നേല്‌പ്‌

20 വർഷം മുൻപുള്ള ഒരു ക്ലാസ്സ്‌റൂം. എട്ടാം ക്ലാസ്സ്‌.. 

ഹിസ്റ്ററി പഠിപ്പിക്കുന്ന വിക്ടർ സാറും ഞങ്ങൾ ഒരു 44 ഓളം കുട്ടികളും.. 

40 മിനിറ്റ് duration ആണ് ഓരോ പീരിയഡ് എന്നാണോർമ.. അതിൽ 30 മിനിറ്റ് ക്ലാസും ബാക്കി ഒരു 5-10 മിനിറ്റ് പിള്ളേരും സാറും കൂടി "ഔട്ട്‌ ഓഫ് സിലബസ്" chit chats ഒക്കെ ആയി രസമായിരുന്നു ക്ലാസ്സ്..

ഹിസ്റ്ററി ക്ലാസ്സ്‌ മാത്രമല്ല,  മിക്ക ടീച്ചേഴ്‌സുമായും അത്യാവശ്യം തുറന്നു സംസാരിക്കാനുള്ള സമയം ഉണ്ടാരുന്ന ഒരു academic set up ഉണ്ടാരുന്നു അന്ന്.. ICSE syllabus ആയിരുന്നിട്ടു കൂടെ അധികം stress ഒന്നും ഒരിക്കലും തോന്നീട്ടുമില്ല.. ശോഭന മിസ്സ്‌, തങ്കച്ചൻ സർ,  മാത്യു സർ, ജിനു മിസ്സ്‌,  ബാബുജി സർ.. The list goes on..

ഒരു ദിവസം ഇങ്ങനെ എന്തോ casual talk നിടയ്ക്കു നമ്മടെ കൂടെ പഠിക്കുന്ന ഒരു ചെക്കനെ സർ നന്നായിട്ടു കളിയാക്കി.. (ആ 44 പേരിൽ എല്ലാർക്കും ഇട്ടു സർ ഗോളുകൾ അടിക്കാറുണ്ട്..) അവനും ചിരിച്ചു,  എല്ലാരും കൂടെ ചിരിച്ചു..  ആ കൂട്ടത്തിൽ എനിക്ക് മാത്രം ആ തമാശ കുറച്ചു കടുത്തു പോയെന്നും, സർ അങ്ങനെ പറയാൻ പാടില്ലാരുന്നു എന്നുമൊക്കെ തോന്നി.. അപ്പൊ തന്നെ എണീറ്റു നിന്ന് ഞാൻ എന്റെ പ്രതിഷേധം രേഖപ്പെടുത്തി..  

"10-20 വർഷത്തെ ടീച്ചിങ് എക്സ്പീരിയൻസ് ഉള്ള എന്നെ 13 വയസ്സുള്ള ഈ കൊച്ചു പഠിപ്പിക്കാൻ വരുന്നോ.." എന്നുള്ള ഒരു റെസ്പോൺസ് അല്ല എനിക്കന്നു കിട്ടിയത്.. എൻറെ Feedback  അത് വേണ്ടുന്ന രീതിയിൽ തന്നെ accept ചെയ്യപ്പെടുകയും ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുകയും ആണ് അന്ന് അവിടെ ഉണ്ടായതു.. അധ്യാപകൻ- വിദ്യാർഥി എന്ന തരം തിരിവും മേൽക്കയ്യും ഇല്ലാതെ, ഒരേ പ്ലാറ്റഫോം ഇൽ നിന്നുകൊണ്ട് തല ഉയർത്തി സംവദിക്കാനുള്ള ഒരു വേദി അന്ന് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.. 

അന്നവിടെ എന്നെ അടിച്ചമർത്തുന്ന ഒരു reaction സർ തന്നിരുന്നെങ്കിൽ, വേറെ എവിടെയെങ്കിലും തെറ്റ് എന്നെനിക്കു തോന്നുന്ന ഒരു കാര്യം കണ്ടാൽ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാൻ ഞാൻ മടിച്ചേനെ.. (If the person opposite to me is superior to me) ഒന്നും മിണ്ടാതെ "എന്നെ ബാധിക്കുന്ന കാര്യം അല്ലല്ലോ.. മിണ്ടാതെ ഇരുന്നേക്കാം" എന്ന് കരുതിയേനെ.. 

ഇതിപ്പോ പറയാൻ കാര്യം,  കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഒരു PTA meeting ഇൽ പങ്കെടുത്തപ്പോ ഉണ്ടായ ഒരനുഭവം ആണ്.. Virtual മീറ്റിംഗ് ആരുന്നു.. 150+ parents, മാനേജ്മെന്റ്,  teachers.. 

സ്വാഭാവികമായും കല്ലേറും പൂച്ചെണ്ടുകളും ഉണ്ടാവുമല്ലോ.. അതിലെ പൂച്ചെണ്ടുകൾ സൂക്ഷ്മതയോടെ showcase ഇൽ വയ്ക്കുകയും, കല്ലേറുകളെ വളരെ aggressive ആയി - അതെ കല്ലുകൾ എടുത്തു എറിഞ്ഞവന്റെ തലക്കിട്ടു എറിഞ്ഞു തലമണ്ട പൊട്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പോലെ തോന്നി.. 

ഒരു lady parent  ന്റെ വളരെ മാന്യമായ ഒരു enquiry (ഫീസ് related ) മാനേജ്മെന്റ് കുറച്ചു disrespectful ആയി handle ചെയ്തു.. അത്രയും parents ന്റെയും സ്റ്റാഫ്‌ ന്റെയും മുന്നിൽ ഒരിക്കലും ഒരു സ്കൂൾ മാനേജ്മെന്റ് അങ്ങനെ ഒരു രീതിയിൽ ആ lady ഓട് സംസാരിക്കാൻ പാടില്ലാരുന്നു.. ആ മീറ്റിങ് ടൈം already ഓവർ റൺ ആയി മീറ്റിംഗ് അവസാനിച്ചു.. കുറച്ചു parents (1 or 2) react ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.. Unfortunately,  അപ്പൊ ആ വേദിയിൽ I couldn't react.

Parents ന്റെ feedback നു പോലും ഇങ്ങനെ ആണ് reaction എങ്കിൽ കുട്ടികളെന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ എന്താവും സ്ഥിതിന്നു ആലോചിച്ചു എന്റെ ഉള്ളിലെ എട്ടാം ക്ലാസ്സുകാരിക്ക് മിണ്ടാതിരിക്കാൻ പറ്റാഞ്ഞത് കൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ പ്രതിഷേധം വാട്സാപ്പ് മെസ്സേജ് ആയി മാനേജ്മെന്റനു അയച്ചു കൊടുത്തു.

മറുപടിയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പതിറ്റാണ്ടുകൾ നീണ്ട അധ്യാപന പരിചയവും, ലോകം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്ന ശിഷ്യ സമൂഹവും അദ്ദേഹം എന്നെ അറിയിച്ചു (അതും capital bold letters).. 

PTA meeting ഇൽ എടുത്തു പറഞ്ഞ ചില പോയ്ന്റ്സ് ചുവടെ :

1. Augmented reality use ചെയ്യുന്ന virtual classes

2. Highly qualified faculty 

3. ബാക്കി സ്കൂളുകളുമായി ഒരു തരത്തിലും compare ചെയ്യാൻ പറ്റാത്തത്ര best in class virtual classes. 

ഇതൊക്കെ appreciate ചെയ്യുമ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ വില കൊടുക്കുന്നത് തല ഉയർത്തി നിന്ന് എതിർപ്പുകളും അഭിപ്രായങ്ങളും (പ്രത്യാഘാതങ്ങളെ ഭയക്കാതെ ) പറയാൻ ആർജവം ഉള്ള ഒരു തലമുറയെ കെട്ടി പടുക്കാൻ കെല്പുള്ള ഒരു വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായത്തെ ആണ്. "ഞാൻ അധ്യാപകൻ ആയതുകൊണ്ട് ഞാൻ പറയുന്നത് ആണ് ശെരി " എന്നൊരു ലേബൽ സംവാദങ്ങളിൽ ഉണ്ടാവാതിരിക്കട്ടെ..  

കുട്ടികൾ തുറന്നു സ്വന്തമായി ചിന്തിക്കട്ടെ,  വായിക്കട്ടെ,  സംവദിക്കട്ടെ സ്വയമായും വലുപ്പചെറുപ്പം ഇല്ലാതെ മറ്റുള്ളവരോടും, തെറ്റും ശെരിയും കണ്ടെത്തട്ടെ... 

I salute all my teachers for not chaining us, letting us speak up,  motivating us to read outside the curriculum, treating us as equals - empowering us to speak face to face with heads held high, without fear..